Jak używam Wally? 4 sposoby

Najczęściej pytacie mnie nie o to, co Wally potrafi - to jest na stronie - tylko jak ja go używam na co dzień, w normalnej robocie strategicznej. Odpowiedź jest mniej efektowna niż lista funkcji: używam go w 4 momentach, w których kiedyś traciłem najwięcej czasu na zbieranie materiału zamiast na myślenie.

Wszystkie zrzuty poniżej są z raportu przykładowego Answear (modowe marketplace’y), który dostajesz na koncie od razu po rejestracji, więc możesz przeklikać dokładnie to samo co ja.

1. Przetarg: kontekst projektu w jedno popołudnie

To jest ten najważniejszy. Przetarg ma zawsze ten sam problem - czasu jest mało, a pierwsze dni idą na to, żeby w ogóle zrozumieć kategorię klienta: kto w niej gra, co wszyscy obiecują, gdzie są luki. Klasycznie to desk research, screeny z social mediów, excel z konkurentami i 2 tygodnie, zanim ktokolwiek napisze pierwszą tezę. Wally robi to w 2 godziny (dosłownie, skan Deep trwa 90-120 minut).

Zakładam projekt klienta - to taka teczka, w której siedzi marka, opis kategorii i wszystkie kolejne skany. Opis kategorii piszę konkretnie: rynek, kanał sprzedaży, klient, segment cenowy, bo samo „moda” daje raport o wszystkim i o niczym. Potem uruchamiam Deep i dobieram od 2 do 7 konkurentów.

Zanim skan ruszy, Wally ocenia konfigurację w skali od 1 do 5 i mówi, czego brakuje (literówka w nazwie profilu to pusta sekcja tej marki w raporcie, więc ten krok naprawdę oszczędza nerwów). Klikam i idę robić coś innego.

Szkielet strategii, zanim usiądę do slajdów

Raport otwiera się syntezą w 5 krokach i to jest dokładnie szkielet, którego potrzebuję do strategii przetargowej: Konwencja (na czym opiera się komunikacja wszystkich marek), Mechanizmy, Dowody, Klient (czy marka klienta gra według reguł kategorii, czy je łamie) i Pęknięcie, czyli luka między obietnicą kategorii a tym, czego część konsumentów nie dostaje.

Pęknięcie to moment, w którym zaczyna się rozmowa o strategii. Wally rozpisuje je na 3 kierunki - Odważny, Pragmatyczny i Niespodziewany - i pokazuje na wykresie, jak daleko każdy z nich odjeżdża od konwencji.

Pod każdym kierunkiem jest 5 starterów kreatywnych, a każdy wychodzi od prawdziwej kampanii z bazy ponad 39 tysięcy aktywacji. Na przetargu to jest złoto (serio), bo zespół kreatywny nie zaczyna od pustej kartki, tylko od „a co gdyby…”, które od razu da się obronić przykładem.

Zanim zrobi to komisja

Zanim zbuduję z tego prezentację, otwieram Kontr-perspektywę. To celowa próba obalenia głównej tezy: co jej przeczy, jak inaczej można odczytać te same dane i które sygnały Wally odrzucił. Wolę, żeby moje tezy rozjechał raport niż ktoś z komisji w pytaniach po prezentacji.

Ostatni krok to pakiet dla AI, czyli raport pocięty na pliki, które Claude, ChatGPT albo Gemini czytają bez zgadywania. Wrzucam go do projektu w modelu i dopiero wtedy piszę strategię, bo model odpowiada z danych o kategorii klienta, a nie z głowy. Mój pierwszy prompt wygląda mniej więcej tak:

2. Oferta: Brief przed pierwszą rozmową

Drugi moment to zapytanie od nowego klienta, kiedy jeszcze nie wiem, czy w ogóle będzie z tego projekt. Tu nie palę Deepa, tylko puszczam Brief: 45-60 minut, stały zakres, a jedyne, co ustawiam, to konkurenci.

Brief to jedna strona w 7 częściach: faza kategorii, mapa graczy, konwencja, pozycjonowanie marek, kanały, konwencje wizualne i 5 pytań strategicznych do zadania klientowi. Te pytania biorę na spotkanie prawie bez zmian, bo cel jest prosty - klient ma od pierwszej rozmowy widzieć, że znam jego kategorię, a nie tylko jego logo. Do każdego Deepa w pakiecie dostajesz Brief gratis, więc to nawet nie jest decyzja finansowa.

3. Kick-off: warsztat zbudowany z raportu

Trzeci moment przychodzi, kiedy projekt już jest - wygrany przetarg albo podpisana oferta - i trzeba zrobić kick-off z klientem. Zakładka Co dalej zamienia raport w 3 materiały: deck do PowerPointa na około 15 minut, skrypt rozmowy i agendę warsztatu.

Skrypt ma 12-16 pytań w 4 blokach - Otwieracz, Weryfikacja, Eksploracja i Decyzje - a przy każdym pytaniu jest napisane, po co je zadaję i czego nasłuchiwać w odpowiedzi. Po rozmowie wpisuję to, co klient potwierdził, w oczekiwania warsztatu i generuję agendę na 4 godziny, 8 godzin albo 2 dni, dla 2 do 40 osób.

Każdy blok ma godziny, metodę, pytania dla grupy i skrypt dla prowadzącego, a pytania odwołują się do tez z raportu. Efekt? Warsztat jest o kategorii klienta, a nie o karteczkach przyklejanych dla samego przyklejania.

4. Stały klient: skan, który sam się powtarza

Czwarty moment przychodzi wtedy, kiedy klient zostaje na dłużej - retainer, stała obsługa, kwartał za kwartałem. Wtedy pytanie „co robi konkurencja?” nie pada raz, tylko wraca na każdym statusie, a odpowiedź „sprawdzę i dam znać” oznacza kolejne popołudnie przeklikiwania Instagrama i TikToka konkurentów. Dlatego teraz robię to inaczej: po pierwszym udanym skanie każę Wally powtarzać go sam.

Przy ukończonym skanie w projekcie otwieram menu (te 3 kropki obok przycisku Raport) i wybieram Uruchamiaj automatycznie. Otwiera się okno, w którym są już konkurenci i hashtagi z tego skanu - mogę odznaczyć markę, dołożyć inną z puli projektu (od 2 do 7) albo zmienić hashtagi. Potem wybieram, co ile skan ma się powtarzać (co tydzień, co 2 tygodnie albo co miesiąc), dzień i godzinę pierwszego skanu w czasie polskim, i klikam Uruchom automatyczne skany.

Ustawiam co miesiąc i to nie jest przypadek. Raport Deep obejmuje 3 ostatnie miesiące, a konkurenci nie zmieniają konwencji z tygodnia na tydzień, więc częstszy Deep pokazałby głównie to samo (i zjadł pulę). Co tydzień zostawiam na czas, kiedy w kategorii naprawdę coś się dzieje - premiera, kampania konkurenta, kryzys - i wtedy raczej na Briefie, bo jest szybszy i tańszy.

Każdy automatyczny skan bierze 1 skan z puli, tak samo jak ręczny, a okno od razu mówi, ile terminów wypada do końca ważności pakietu. Kiedy pula się skończy, automatyczne skany same się zatrzymują i dostaję maila (nic nie dzieje się „po cichu” na moim koncie). Nowy raport pojawia się w projekcie, a nad listą skanów jest sekcja Automatyczne skany, gdzie widzę termin następnego i mogę go edytować, wstrzymać albo usunąć.

A teraz najważniejsze: przy nowym raporcie klikam Porównaj z poprzednim i dostaję to, o co klient tak naprawdę pyta - co się zmieniło w liczbach, w komunikacji konkurentów i kto rośnie. Status u klienta przestaje być „wrażeniem z feedu”, a zaczyna być różnicą między dwoma skanami tej samej kategorii. Jak to samo zautomatyzować dalej, z agentem AI, który co poniedziałek pisze pakiet dla strategów, opisałem w pakiecie na poniedziałek.

Gdybym miał wybrać jeden

To zawsze przetarg - bo tam czas jest najdroższy, a różnica między „mamy 2 tygodnie na research” i „mamy research po 2 godzinach, a resztę czasu na myślenie” to po prostu inna gra. Jak wygląda cała droga od Briefu do prezentacji przetargowej na jednym kliencie… o tym w kolejnym wydaniu.